रचना – 3 दिपक राज बन्जाडे

चलाई रहेछु म जानि नजानि ।
खासमा् के हो त जिन्दगानी ??

लुकेर बसेछन् सबैका भित्र भित्र ।
कसैका ब्यथा त कसैका कहानी ।।

पराई थियौ तिमी अौकात देखाइ गयौ ।
गल्ति गरेछु मैले त आफ्नै ठानि ।

जसको अगाडि मुस्कान देखाउनु थियो ।
उहीँ रसाई दिन्छ यो पापि आँखा नी ।।

बैरीको अगाडि लुकाउँछु भन्दा ।
किन झर्दछस् हे आँखाको पानी ??